BURSA FESTİVALİ 

2010 Yılı Festivalinden Yorumlar

 

 
   Bursa Festivalini düzenleyen kurum festivalin başlangıcını şu şekilde veriyor: 

  

 
  Ancak Bursa Sesleri gazetesi 6 ve 11 Eylül 1939'da şu haberleri vermişti:

“Birinci Bursa Festivali Başlıyor!

10 Eylül 1937 Cuma Dağ günü
11 Eylül 1937 Cumartesi Su günü
12 Eylül 1937 Pazar Deniz günü
 Dağ Günü Programı
1-10 Eylül 1937 Cuma günü saat 16 da Pınarbaşı alanından otobüslerle Uludağa hareket edilecektir.
2-Yolun münasip bir noktasından Gurup seyredilecek ve kayak evi önünde durulacaktır. Alanda ve Otellerin salonlarında Festival gruplarının iştirakiyle dans, oyun ve eğlenceler yapılacaktır.
3-Saat 19.30 da paketlenmiş akşam yemekleri verilecek ve saat 20 de isteklilerden tertiplenecek bir kafile Bakacak sivrisine bir yürüyüş yapacak. Oradan Bursa etrafı, Mudanya seyredilerek tam saat 22 de Bursa-Mudanya ve Bakacak sivrisinden karşılıklı festival fişenkleri atılacaktır.
4-Geziye katılmış bulunan Caz yürüyüşe katılmayanların emrinde kalarak otel salonlarında dans ve eğlencelere devam edecektir.
5-Otel ve kayak evinde istekliler için ayrıca serbest büfe bulunacaktır.
6-Kafile vaktinde ayni yolla kayak evine gelerek otobüslerle hep birlikte Bursa'ya dönülecektir.
7-Bu gezinin gidip, gelme otobüs ve paketlenmiş akşam yemeği masrafı adam başına (150) kuruştur.
8-Geziye katılma karneleri Atatürk caddesinde Turing ve Otomobil kulüp Bursa şubesi Bürosu olan Cumhuriyet otobüsleri yazıhanesinde ve yine ayni caddede doç acenteliğinden alınır 9 Eylül 1937 perşembe günü saat 20 den sonra yapılan müracaat kabul edilmez.
9-Hareket satında hazır bulunmıyanların alınmış paraları geri verilmez.
10-Bursa Festivaline gelen Festival grupları Festival komitesinin misafiri olarak bu geziye katılacaklardır.
11-Bu programın tatbiki için Festival komitesinden Bay Tayyar Akkeskin, Sabri Arca, Saim Altıok ödevlenmişlerdir.
Birinci Bursa Festival Komitesi” (Bursa Sesleri, 6.9.1937)

“Dünden itibaren birinci Bursa Festivali başladı!
Saat 13 de Halkevinde toplanan festival heyetleri mahalli elbiseleriyle donanmış otobüslerle Cumhuriyet alanına gelerek İstiklâl Marşı ile Atatürk anıtına çelenk koydular ve halktan da kafileye katılanlarla birlikte yaya olarak çalgılarla muntazam zafer meydanına kadar gittiler, oradan arabalarla Pınarbaşı'na çıkılarak otobüslerle Uludağ’a hareket eylediler. Kayakevi önünde muhtelif oyunlar ve eğlenceler yapıldı bu eğlencelere İstanbul’dan ve vilâyetlerden gelen heyetlerde katıldı.
Bu gün festivalin su günüdür, festivale gelen heyetler ile festival gurupları bu gün Çekirge'deki hamamlarda eğlenceler tertip edecekler gecede belediye ve Çelikpalas bahçelerinde bengi, laz, zeybek oyunları oynayacaklardır. Yarın pazar günü Mudanya’nın kurtuluş günü, ve festivalin 3 üncü deniz günüdür. Denizde kayık yarışları muhtelif deniz oyunları, ve bir vapur ile Tirilye,
Armutlu, Gemlik ve Mudanya sahili boyunca geziler yapılacak ve gecede vapurda deniz şenlikleri ile sabaha kadar eğlenilecektir”. (Bursa Sesleri, 11.9.1937)
 

          YARIM ASIRLIK ŞEHİR EĞLENCESİ
           
                                      Adnan Baştopçu'nun köşeyazısıdır (Olay gazetesi, 3.6.2010)

      Uludağ’ı, kestaneyi, Karagöz’ü, havluyu ve burada saymakta zorlanacağım ‘Bursa milli’ diğer değerleri biz üretmedik. Atalarımızdan miras aldık.
Halen hayatta olan Bursalılar’ın ürettiği değerlerin en önemlilerinden biri Bursaspor ise, bir diğeri ve daha eskisi de Bursa Festivali.
Şampiyon 47 yaşında. Festival ise 50’ye merdiven dayadı. Dile kolay denir ya, aynen öyle.
Bu kent, tamı tamamına 49 yıldır festival yapıyor ve ben bu festivale 29 yıldır izleyici, 23 yıldır da izleyici- aktarıcı olarak göz ve kulak tanıklığı yapıyorum...
90’lı yıllara kadar Festival, (ki o zamanlar anlayış ve ufuklar o kadarına izin veriyordu) halk dansları yarışmasına katılan ekiplerin Atatürk Caddesi’ndeki korteji ile başlardı. Adet olduğu üzere oynaya oynaya yürüyen yabancı ekip folklorcularından bazı elemanların kayıp düşmesi ve çanağı kırmanın eşiğine gelmesinin baş müsebbibi; eski valilik binasının yanındaki yaya üst geçidinden, korteje atılan çiçekler olurdu. O ara bir grup gazeteci ‘Festival Güzeli’ni seçerdi. (Allah’a şükür işin bilhassa haber kısmı böylece halledilirdi) Festival güzeli de neymiş demeyin, yerel gazetelerin birinci sayfasında yayınlanma garantisi olan bu güzel fotoğraf, özellikle beklenen, mutlaka kullanılan en görsel malzemeydi. (Genç erkek muhabirlerin gözleri başka kızlara takılsa da, duayen amcalardan biri çoktan seçmiş ve deklare etmiş olurdu güzeli. Konu müzakere edilmez, mükerrer güzel hadisesi yaşanmasın hesabı, el mecbur herkes aynı güzelin fotoğrafının peşine düşerdi.)
Festival güzeli seçmeyeli yıllar geçti.
Bursa Festivali serpildi, gelişti, ismine uluslararası sıfatını ekledi. Karpuz ve Kiraz festivalleri gibi benzerlerine ‘ben bir üst sınıfa geçiyorum şekerim, by!’ dedi.
Hakkını ödeyelim.
Belki de ömrü hayatımız boyunca çıplak gözle göremeyeceğimiz, çıplak kulakla dinleyemeyeceğimiz, ancak (çıplak dermişim!) posterini tedarik edebileceğimiz onlarca ‘dünya çapında’ isim-imza sanatçıyla Festival sayesinde müşerref olduk.
Ve yine on yıllardır belli bir kaliteye oturdu Festival ve yerel ve genel iktidarlar ne kadar el değiştirirse değiştirsin ‘belli standartların altına’ asla düşmedi.
Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Recep Altepe dün 49. Festival’e katılacak sanatçıları sıralarken, ‘Helal olsun Recep Bey!’ dedim içimden: ‘Hiçbir belediye başkanı geri adım atmadı şu festival işinde! Festival çıtası yine layık olduğu yerde.’

***
Özüm öteden beri ‘Festival esprisi’ne denk düşecek programın şöyle olmasını savuna geldi: Şöyle: Her Allah’ın günü televizyonda, radyoda neyim izlediğimiz, daha acımasız söylersek, dinlemekten sıtkımız sıyrılmış sanatçıların ne işi var festivalde? Madem festival yapıyorsun, öyle örnekler bul getir ki, izleyelim, yeni bir müzikle, yeni bir tarzla, hiç olmazsa yeni bir coğrafya ile tanışalım.
Benim şu yarı-entel ve steril fikrin tek sakıncası, gişeyi sakatlaması.
Dolayısıyla zaman içinde hepimiz anladık ki, en iyisi, hem popüler, hem popüler olmayan, kıyıda köşede kalmışları da göz önündekileri de ihmal etmeden, hepsinden bir aranjman yapmak. Somut örnekle izah edeyim:
Ne olduğunu gerçekten bilmediğim, Google’da araştırmaktan da imtina ettiğim ‘Frankofon şarkıcısı’ Lara Fabian ile yakın zamana kadar ‘futbolcu sandığım’ Gökhan Tepe’nin aynı potada eritilmesi hadisesinden söz ediyorum.
Festival ‘bir’, Altın Karagöz ‘iki’ ve 7 merkez ilçede 7 popüler sanatçının bedava konseri şeklinde organize edilecek Beyaz Koza Yaz Şenlikleri de ‘üç’ olmak üzere, Bursa’yı Temmuz sonuna kadar sürecek keyifli bir 50 gün bekliyor. Açıkhava’nın 3 bin 500’lük kapasitesinin sınırlı olduğu gerçeğinden hareketle vatandaşın ayağına bedava sanatçı götürülmesi hadisesi olan Beyaz Koza, Özcan Deniz, Sertap Erener, Volkan Konak, Murat Boz, Gökhan Tepe, Göksel ve Ziynet Sali’li kadrosuyla ortalığı yıkmaya aday...
Daha detaylı bilgi ve program için bkz. gazetenin diğer sayfaları ve bilhassa Çekirge eki.
NOT: Bu yıl festival seyircisinin ezici olarak kadınlardan oluşacağını öngörmek, zor olmasa gerek. Malum, Güney Afrika’daki meşin yuvarlak festivali ile çakışıyor! Kaderimiz? Hem sanatseveriz, hem futbolsever! Her 4 yılda bir, böyle tatlı bir ‘alternatif maliyet’le yüz yüze geliyoruz ve kaçırdığımız gollere yanıyoruz! En iyisi programa bakmak, duruma göre ekran başına, duruma göre Açıkhava’ya deplase olmak...

Bu sitenin son güncelleştirilme tarihi 22/04/17