Bursa'daki O Ev

Bursa'nın Mimarisi

   
                                                                                                                                                                        
                                                                                                
                                                                                            Aydın Boysan

   1954 yılıydı. Hakkari valisiyken tanıştığımız Cahit Ortaç ağabeyim önce Kırklareli, sonra Bursa valisi olmuştu. Artık ailece görüşüyorduk. Bir seferinde eşimle birlikte kendilerine, Bursa vali konağında bir hafta konuk olmuştuk.

   Konu o gidişimizde açıldı. Bursalı zengin bir zatın yaptıracağı evi, mimar olarak benim yapmam isteniyordu. buluşma düzenlendi, ilk konuşmalar yapıldı. İstekleri öğrendim. Arsa gerçekten de iyiydi. Kentteki yeri de değerliydi. Çekirge yolu üzerinde, Çelik Palas otomobil girişinin solundaydı.

   Konunun bir başka yanı şöyle: ben mimar olarak ev yapmaktan hoşlanmıyordum. Çünkü bu konu kişisel isteklerle beni bunaltıyordu. Kötü bir deneyim geçirmiştim. Yenisinden çekiniyordum. Hem de ev planlamak mimarlığın hiç de önemli konularından biri değildi. Zor durumdaydım, ancak Cahit Ağabeyi de kıramazdım. Mal sahibi beyle tanıştım. İstekleri çok cömertti. 20-25 kişiye masada yemek verilebilmeliydi. 100-150 kişi kokteyl biçimi davette ağırlanabilmeliydi. bahçıvan, bekçi, şoför konutları bir yere sıkıştırılmalıydı. Daha önemlisi beş tane banyolu konuk odası isteniyordu “Çok değil mi?” diye sorunca da, “E canım, sen gelirsen nerede kalacaksın?” diyor, akan sular duruyordu.

   Sonuçta ben de heveslendim. “Değişik bir şey” yapma isteği, birlikte çalıştığım üç genç arkadaşımı da ısıttı. Etütler duvarları doldurdu. Bir süre sonra arkadaşlarımla birlikte uçakla Bursa’ya gittik. Havaalanında Cadillac’a bindirilip arsaya götürüldük. Arkadaşlarım da arsayı beğendi ve hevesimiz büsbütün arttı.

   Bundan sonra mal sahibinin oturduğu eve gittik. İtfaiyenin yanındaki yokuşta, eski bir ahşap binada yaşıyordu. Karnıyarık denen bir Bursa eviydi. Kapı açılır açılmaz geniş bir sofanın ucundaki bahçe görünüyordu. hemen sağdaki kabul odası, 3x3 m. boyutlarında ufak bir sokak üstü hacmiydi. İki kenarında, üstünde ot minderler bulunan sedirler vardı.

   Çap tapu gibi belgeleri istediğimizde hemen ot minderler kaldırılıyor, tahta sedir üstündeki yüzlerce kağıt arasında istenen belge aranıyordu. Bütün kağıtlar dörde katlanmıştı. Her biri açılıp bakılıyordu. İstenen belgenin onuncuda mı yoksa ellincide mi bulunacağı belli değildi. Arkadaşlarımın yüzünden düşen bin parçaydı. Düş kırıklığına uğramışlardı.

   Onları sakinleştirmem zor olmadı. Projeyi keyifli çalışmalarla bitirdik. mal sahibi bize zorluk çıkartmadı. Bizim asıl çektiğimiz, 54-55 yıllarında Türkiye’deki malzeme kıtlıkları ve yapı teknolojisi geriliklerinden doğdu. Sonuçta yapı bizi pişman etmeyecek şekilde bitti sahipleri taşındılar.

                        

 

   Taşındılar ama, benim bildiğim kadarıyla o evde kokteyl falan verilmedi (laf aramızda, ben de davet edilmedim). Hanım ve bey yıllarca tam bir yalnızlık içinde yaşayıp dünyaya veda ettiler. Bina şimdi, hibe ettikleri üniversitenin malı.

                                    Aydın Boysan, Nerede Yaşıyoruz, Bilgi Yayınevi, 1. basım, İst, 2004, sayfa 176-178

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

- Cahit Ortaç 1951-54 arasında Bursa valisiydi.

- Aydın Boysan'ın evini planladığı Bursalı iş adamı Rıza Biçen, eşi de Rabia hanım idi.

- Aydın Beyin bahsettiği malzeme kıtlığını aşmak için pencerelerin alüminyum profilleri Arçelik fabrikasında yapılmış. Mermerler İtalya'dan getirtilmiş. Bazı malzemeler ise Koç grubunun ithalatı arasında Bursa'ya gelmiş.

-Bahsedilen bina Uludağ Üniversitesi'ne ait. Günümüzde bir özel sağlık grubu tarafından Villa Biçen adıyla kullanılıyor.

                                    

- Aydın Boysan teslim ettiği binayı 52  yıl sonra, 2006'da ziyaret etti. Bu ziyarette yanında bulunan Canan Güleç şunları anlatıyor: "Büyük salonun çok oda yapılmasının sırlarını anlattı. Pencereler Arçelik fabrikasında doğratılmıştı, pespembe banyodaki seramiklerin tonu özel seçilmişti... Banyo duvarlarına dokunurken parmaklarının titrediğini gördüm, bahçedeki havuza bakarken gözlerinin dolduğunu..."

- Çekül Vakfı Başkan Yardımcısı Mithat Kırayoğlu, Boysan'ın çizdiği Villa Biçen'in çağdaş modern mimarinin özgün eserlerinden biri olduğunu vurgulayarak, binanın girişine Aydın Boysan'ın bu eseri çizdiğine dair bir plaka konulmasını istedi.

                                                                        Ek bilgiler için kaynak: Namik Göz'ün Bursa Hakimiyet'teki yazısı (15.1.2018)

 

 

Bu sitenin son güncelleştirilme tarihi 27/04/18